25 jaar geleden hoorde ik over beelddenken. Veel herkenning maar toch niet voor de 100%. Er knaagde altijd iets. Beelddenken en TOS zijn voor mij niet het zelfde. Er is overlap maar verder toch ook heel verschillend
Ik gebruik beelden in mijn hoofd en beweging (bijv. Met mijn handen of ik beeld iets uit met mijn handen) om op een woord te komen.
Maar ik hoor meestal taal in mijn hoofd als ik iets denk, vooral over abstracte dingen of overleg met mezelf. Beelden zijn meer voor namen van herkenbare dingen, dingen uit de werkelijke wereld.
Dat zijn altijd vage beelden.
Ik heb een een richtingsweg in mijn hoofd. Alles komt goed binnen vooral beelden (minder taal) maar als ik iets MOET vertellen is mijn hoofd letterlijk blanco, geen beeld geen taal.
Informatie kan ik beter opnemen door te lezen of te kijken. Bij het luisteren kan ik namen , tijden, plaatsen vooral abstracte dingen minder goed onthouden.
25 jaar geleden hoorde ik over beelddenken. Veel herkenning maar toch niet voor de 100%. Er knaagde altijd iets. Beelddenken en TOS zijn voor mij niet het zelfde. Er is overlap maar verder toch ook heel verschillend
Hoe ervaar jij het dan? Zijn het geen beelden die afspelen in je gedachten of bij het horen/luisteren?
Ik gebruik beelden in mijn hoofd en beweging (bijv. Met mijn handen of ik beeld iets uit met mijn handen) om op een woord te komen.
Maar ik hoor meestal taal in mijn hoofd als ik iets denk, vooral over abstracte dingen of overleg met mezelf. Beelden zijn meer voor namen van herkenbare dingen, dingen uit de werkelijke wereld.
Dat zijn altijd vage beelden.
Ik heb een een richtingsweg in mijn hoofd. Alles komt goed binnen vooral beelden (minder taal) maar als ik iets MOET vertellen is mijn hoofd letterlijk blanco, geen beeld geen taal.
Informatie kan ik beter opnemen door te lezen of te kijken. Bij het luisteren kan ik namen , tijden, plaatsen vooral abstracte dingen minder goed onthouden.