Het is een klassiek conflict aan de keukentafel of in de klas. Je stelt een vraag. Het kind zegt niks en kijkt weg.
Je eerste impuls is vaak: “Kijk me eens aan als ik tegen je praat.” Maar zoals je in de Blauwe Zone hierboven ziet, draait onze methodiek om ‘eerst begrijpen’.
De bedrading werkt anders Bij TOS komt informatie vaak vertraagd binnen. Het brein draait overuren om jouw woorden te kraken. Als een kind je aankijkt, moet het óók nog jouw gezichtsuitdrukking verwerken. Dat is te veel ruis. Het kind kijkt weg om de ogen even ‘uit’ te zetten.
Zoals je hierboven door het vergrootglas ziet, is dit een kernpunt in mijn praktische toolkit:
“Een kind dat even wegkijkt, is vaak juist áán het denken.”
De Buddy-aanpak: De ‘Pauzeknop’ Durf die stilte te laten vallen.
Stel je vraag.
Druk op je interne pauzeknop (tel tot 10).
Vul de stilte niet in.
Stilte voelt voor ons ongemakkelijk, maar voor iemand met TOS is het de adempauze waarin het kwartje valt.