In een eerder stuk schreef ik over de touwen in de gymzaal. Ik klom omhoog, tikte het plafond aan en liep best trots terug naar het bankje. Pas toen ik naar de anderen keek, zag ik dat ze gewoon weer opnieuw begonnen. Ik had een deel van de uitleg gemist. Alleen merkte ik dat zelf niet. Voor mij was de opdracht compleet.
Dat gebeurt in een klas ook. Bij een opdracht, bij een instructie en zeker bij een toetsvraag. Veel leerlingen met TOS weten meer dan ze op papier laten zien. Alleen zit er om zo’n vraag vaak een hoop taal heen. Lange zinnen. Twee vragen in één. Woorden als ‘beschrijf in eigen woorden’ of ‘geef aan welke’. Dan ben je al een hoop energie kwijt voordat je überhaupt bij de stof bent.
Daarom ben ik Snapvraag gaan bouwen. Eerst heette het nog Toetshulp. Het idee erachter is eigenlijk simpel. Als je wilt weten of een leerling de stof kent, dan moet de vraag niet onnodig vastlopen op taal.
Snapvraag maakt de taal van een vraag of opdracht toegankelijker. De inhoud blijft hetzelfde. Vakbegrippen blijven gewoon staan, want die horen bij wat een leerling moet leren. Er komt geen antwoord uit en ook geen hint. Het denkwerk blijft bij de leerling.
Een voorbeeld. Een toetsvraag geschiedenis luidt: ‘Beschrijf in eigen woorden de oorzaken van de Industriële Revolutie en geef aan welke gevolgen dit had voor de leefomstandigheden van de arbeidersbevolking.’ Met Snapvraag wordt dat: ‘Leg uit waarom de Industriële Revolutie begon. Vertel ook hoe het leven veranderde voor de arbeidersbevolking.’ Zelfde vraag. Zelfde niveau. Alleen zie je nu wel wat er van je gevraagd wordt.
Een leerling kan een vraag op het scherm aanklikken of er een kader omheen slepen. Een papieren werkblad kun je met je telefoon fotograferen en naar de laptop sturen. Moeilijke woorden krijgen een uitleg in gewone taal en de tekst kan worden voorgelezen.
De vraag die ik van docenten het vaakst krijg is: bij een examen mag dit toch niet? Klopt. Daarom zitten er vier fases in Snapvraag. Eerst wordt de vraag helemaal vertaald. Daarna worden alleen de lastige woorden gemarkeerd. Dan probeert de leerling het zelf. En uiteindelijk is er een examenmodus zonder hulp. De docent bepaalt per klas wat er aan staat. Zo oefen je stap voor stap om het straks zelf te kunnen.
Voor scholen ook belangrijk: er zijn geen leerling-accounts en er wordt niets opgeslagen.
Ik bouw Snapvraag vanuit hoe het bij mij vanbinnen werkt. Ik weet hoe het is om een opdracht te lezen en te denken dat je hem snapt. En pas later te merken dat er iets anders gevraagd werd.
Werk je in het onderwijs en wil je het eens proberen? Kijk dan op snapvraag.app. En herken je dit bij een leerling of bij je eigen kind, dan hoor ik graag hoe dat bij jullie gaat.