Ik heb soms de neiging om mijn denken gewoon uit te willen schakelen. Soms word ik echt moe van mezelf. Mijn hoofd gaat alle kanten op. Ik kan van alles bedenken, analyseren, verbanden leggen en zoeken naar vernieuwingen. Als ik ergens mee bezig ben, komen er vaak alweer nieuwe ideeën bij. Dan zie ik weer iets anders, ga ik daarover nadenken en voor ik het weet zit ik alweer drie stappen verder.
Mijn hoofd staat eigenlijk bijna continu aan. Ergens helpt mij dat ook. Het houdt me scherp. Ik zie mogelijkheden en ik kan ergens helemaal induiken totdat ik begrijp hoe iets in elkaar zit. Alleen is er ook een andere kant. Soms is mijn hoofd gewoon vol en dan vraag ik me af waar dat eigenlijk vandaan komt.
Is dit mijn TOS? Is dit het HB-stuk? Is dit gewoon hoe ik als persoon in elkaar zit? Of is het juist de combinatie? Ik weet het niet. Wat ik wel weet is dat mijn hoofd blijkbaar heel graag blijft denken, zelfs als het eigenlijk tijd is om te stoppen.
Soms vraag ik me ook af of dat denken voor mij een manier is geworden om grip te houden. Door dingen te analyseren probeer ik ze te begrijpen. Door vooruit te denken probeer ik alvast te zien wat er kan gebeuren. Door naar oplossingen te zoeken krijg ik weer overzicht. Misschien helpt dat mij juist heel erg. Alleen wat gebeurt er als er ondertussen te veel tegelijk loopt?
Ik zie mijn hoofd dan weleens als een computer. Alsof er allerlei processen tegelijk draaien. Op zichzelf kan die computer best veel aan, totdat er te veel tegelijk gebeurt. Dan ontstaat er ergens een bottleneck. Een beetje zoals een file. De wegen zijn er allemaal, alleen er wil op dat moment zoveel verkeer doorheen dat de boel begint vast te lopen.
Soms voelt het in mijn hoofd precies zo. Ik kan heel snel denken en veel bedenken, terwijl iets simpels ineens veel lastiger wordt. Dan vraag ik me af waar het dan precies vastloopt. Zit het in de hoeveelheid informatie? Zit er ergens een stukje verwerking dat meer tijd nodig heeft? Of werkt een deel van mijn hoofd gewoon veel sneller dan een ander deel?
Ik weet natuurlijk niet of het neurologisch echt zo werkt. Dit is gewoon hoe ik het voor mezelf probeer te begrijpen. Misschien is dat juist ook de combinatie waar ik steeds nieuwsgieriger naar word. Aan de ene kant een hoofd dat veel ziet, bedenkt en onderzoekt. Aan de andere kant TOS, waarbij taal en informatie verwerken mij soms juist extra moeite kost.
Wat gebeurt er als die twee tegelijk aan het werk zijn? Misschien verklaart dat ook waarom ik soms zoveel ideeën heb en tegelijkertijd geen overzicht meer voel. Of waarom mijn hoofd ergens al vijf stappen verder is, terwijl ik ondertussen nog bezig ben om iets anders goed te verwerken.
Wat mij in ieder geval helpt is mediteren. Voor mij werkt dat echt als een medicijn voor een vol hoofd. Dan voelt het alsof ik mijn oude harde schijf aan het defragmenteren ben. Alles staat her en der opgeslagen en tijdens het mediteren komt er weer wat orde in. Alsof dingen weer netjes in hun eigen vakje terechtkomen en er weer wat vrije ruimte ontstaat.
Ik heb een tijd drie keer per dag minimaal vijftien minuten gemediteerd. Dat deed mij echt goed. Alleen schiet het er de laatste tijd steeds vaker bij in. Terwijl ik eigenlijk precies weet wat ik nodig heb.
Dus voor mij is dit ook weer een trigger om het opnieuw op te pakken. Gewoon drie keer per dag even rust. Even niks oplossen, niks analyseren en niks nieuws bedenken. Mijn hoofd krijgt de rest van de dag alweer genoeg te doen.
En wat nou precies TOS is, wat HB is en wat gewoon bij mij hoort? Daar ben ik zelf ook nog niet uit. Ik vind het vooral interessant om steeds beter te begrijpen hoe die combinatie bij mij van binnen werkt.